کمی بیشتر
درباره من.
روانکاو و دراماتراپیست (عضو سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره ایران با شماره نظام: ۹۷۸۴۳)
زیست و کار بالینی من بر این باور بنیادین استوار است که انسان‌ها تنها با رنج‌هایشان تعریف نمی‌شوند، بلکه با داستان‌هایی شناخته می‌شوند که در طول زندگی درباره خود روایت کرده‌اند—یا به اجبار، سال‌ها آن‌ها را ناگفته در تاریکی ناخودآگاه مدفون نگاه داشته‌اند.
در مسیر روان‌درمانی، من خود را همسفر و ناظر امنی می‌دانم در کنار مراجعانی که از تکرار الگوهای فرساینده، اضطراب‌های بی‌نام، گره‌های روابط عاطفی و احساس بن‌بست روانی خسته شده‌اند و تصمیم گرفته‌اند از جایگاه منفعلِ یک رنج‌کشیده، به جایگاه «فاعل و بازنویسنده‌ی داستان زندگی خویش» قدم بگذارند.
راهی که در اتاق درمان طی می‌کنیم، فراتر از مرورِ نشانه‌های سطحی یا ارائه‌ی توصیه‌های کلیشه‌ای است. من بر این باورم که هر انسانی حامل داستان‌هایی ناتمام، زخم‌های التیام‌نیافته و لایه‌هایی مدفون در ناخودآگاه خویش است؛ روایت‌هایی که اگر دیده و شنیده نشوند، به مرور زمان به تقدیر و تکرارِ رنج در زندگی تبدیل می‌شوند. رسالت من در این مسیر، همراهی صبورانه با شماست تا از جایگاهِ منفعلِ یک رنج‌کشیده، به فاعل و نویسنده‌ی آگاهِ داستان زندگی خود تبدیل شوید.
فلسفه کار بالینی: پیوند روانکاوی با دراماتراپی
شاید این پرسش برای شما پیش بیاید که چرا دو جهانِ به‌ظاهر متفاوت—روانکاوی و هنر نمایش—را در کار درمانی خود پیوند زده‌ام:
نگاه روانکاوانه به مثابه ریشه‌یابی:
در تحلیل روانکاوانه، ما به لایه‌های پنهان، خاطرات واپس‌رانده‌شده، مکانیسم‌های دفاعی و نقش ابژه‌های اولیه کودکی در ساختار امروز روان شما نگاه می‌کنیم؛ تا دریابیم چرا در موقعیت‌های مشابه، واکنش‌هایی یکسان و دردناک نشان می‌دهید و کجای روان دچار تثبیت و تعارض است.
دراماتراپی به مثابه تجربه و بازآفرینی:
اما تجربه به من نشان داده است که گاهی واژه‌ها در برابر شدت تروما یا هیجان‌های سرکوب‌شده ناتوان و الکنند. دراماتراپی امکانی فراهم می‌کند تا به جای صرفاً «حرف زدنِ انتزاعی درباره رنج»، آن را در فاصله‌ای ایمن، از طریق استعاره، نقش، صدا و نماد، تجسم بخشیم و دوباره زیست کنیم. این تجربه عینی در لحظه حال، گره‌هایی را باز می‌کند که ذهنِ هشیار سال‌ها از پذیرش آن‌ها می‌گریخت.
اخلاق، امنیت و ساختار جلسات:
برای من، اتاق درمان (چه حضوری در سیرجان و چه در بستر امن آنلاین) قبل از هر چیز یک پناهگاه است. جایی که در آن خبری از قضاوت، نسخه‌های آماده‌ی انگیزشی یا تعارفات کلیشه‌ای نیست.
من اتاق درمان را یک پناهگاه بی‌قضاوت و شفاف می‌دانم؛ فضایی با مرزبندی‌های اخلاقی صریح و تعهد بی‌قیدوشرط به محرمانگی. درمان در نگاه من یک شراکت دوسویه و انسانی است؛ سفری شجاعانه که در آن من نه در مقام دانای کل، بلکه به عنوان متخصصی که نقشه ناخودآگاه را می‌شناسد و ابزار دگرگونی درام را در اختیار دارد، در کنارتان می‌ایستم تا سناریوی ناتمام روان‌تان را به روایتی معنادار، تاب‌آور و رها بدل کنیم.
تمرکزهای حرفه‌ای
پاسخ‌های کوتاه
جلسات و نحوه هماهنگی
من برای همراهی با شما، دو شیوه‌ی حضوری و آنلاین را در نظر گرفته‌ام تا بتوانیم در بستری که برای شما راحت‌تر است، مسیر درمان را پیش ببریم.
جزئیات جلسات:
مدت زمان هر جلسه: ۴۵ دقیقه
تکرار جلسات: معمولاً به صورت هفتگی برای حفظ تداومِ فرایند درمان
محل برگزاری جلسات حضوری: سیرجان
تعرفه‌ی جلسات:
جلسات حضوری: ۸۰۰ هزار تومان
جلسات آنلاین (تلفنی/تصویری): ۵۰۰ هزار تومان
درمان، نوعی سرمایه‌گذاری بر روی سلامت روان و کیفیت زندگی شماست. من تلاش می‌کنم این فرایند را تا حد امکان شفاف و متناسب با نیازهای شما پیش ببرم.
راه‌های ارتباطی برای تعیین وقت:
شما می‌توانید از دو طریق برای هماهنگیِ اولین جلسه با من در ارتباط باشید:
واتساپ: از طریق شماره [-----] پیام بدهید.
فرم وب‌سایت: فرم زیر را تکمیل کنید تا در اولین فرصت با شما تماس بگیرم.
نیازی نیست در پیام اول توضیحات مفصل ارائه دهید؛ همین که پیامی مبنی بر تمایل به رزرو وقت ارسال کنید، کافی است. من برای هماهنگی‌های بعدی با شما تماس خواهم گرفت.
آیا جلسات من محرمانه می‌ماند؟
بله، قطعاً. تمام آنچه در اتاق درمان (چه حضوری و چه آنلاین) می‌گذرد، تحت پروتکل‌های سخت‌گیرانه‌ی اخلاقی و حرفه‌ای، کاملاً محرمانه باقی می‌ماند. امنیت و اعتماد، ستون‌های اصلی کار من هستند.
جلسات آنلاین مثل جلسات حضوری مؤثر هستند؟
بله. با وجود تکنولوژی‌های فعلی، می‌توان برقراری یک ارتباط انسانی و عمیق را در فضای آنلاین نیز فراهم کرد. انتخاب بین حضوری یا آنلاین کاملاً به راحتی و راحتیِ روحی شما بستگی دارد.
آیا حتماً باید مشکل بزرگی داشته باشم تا سراغ درمان بیایم؟
خیر، اصلاً. درمان فقط برای زمانی نیست که ما در بحران‌های بزرگ هستیم. اگر احساس می‌کنید در زندگی یا روابطتان احساس سردرگمی می‌کنید، یا حتی اگر می‌خواهید بیشتر خودتان را بشناسید و معنای بیشتری به زندگی‌تان ببخشید، مسیر درمان می‌تواند از همین حالا آغاز شود.
تفاوت رویکرد من (روانکاوی و دراماتراپی) با روش‌های دیگر چیست؟
در روانکاوی، ما به دنبال ریشه‌های عمیق‌تر و الگوهای تکرارشونده در ناخودآگاه شما هستیم تا بفهمیم چرا در موقعیت‌های مختلف، واکنش‌های خاصی نشان می‌دهید. دراماتراپی نیز به شما کمک می‌کند تا از طریق تجربه، نقش‌آفرینی و خلاقیت، به جای اینکه فقط “درباره” دردهای خود حرف بزنید، آن‌ها را در فضایی امن “تجربه” و “بیان” کنید. این ترکیب، مسیر رسیدن به خودشناسی را بسیار عمیق‌تر و ملموس‌تر می‌کند.
اگر احساس کردم این مسیر برای من مناسب نیست، چه اتفاقی می‌افتد؟
این کاملاً حق شماست. درمان یک همکاری دوطرفه است. اگر در هر مرحله احساس کردید که این شیوه با شما همخوانی ندارد، می‌توانید به راحتی روند را متوقف کنید. هدف ما پیدا کردن مسیری است که در آن شما احساس رشد و آرامش کنید.